จากสถานการณ์ที่ผ่านมาในแต่ละปีในเขตพื้นทีตำบลหอคำ มีเด็กและผู้ใหญ่ที่ได้รับอุบัติเหตุจากการเล่นน้ำและจมน้ำเสียชีวิต เพราะในพื้นที่มีแหล่งน้ำที่เด็กสามารถเล่นน้ำได้ในพื้นที่อยู่หลายแหล่ง บางแห่งอยู่ใกล้โรงเรียน โดยผู้ปกครองอาจจะไม่ทราบและไม่ตระหนักถึงสาเหตุการเสียชีวิตของบุตรหลานจากการเล่นน้ำ
เทศบาลตำบลหอคำ จึงได้เล็งเห็นความสำคัญของการจมน้ำ และการช่วยเหลือผู้จมน้ำ
จึงเป็นสิ่งที่สำคัญซึ่งจะต้องมีมาตรการหรือวิธีการป้องกันทั้งในระดับชุมชนหรือระดับครอบครัว ก่อนที่จะเกิดความสูญเสียต่อบุคคลอันเป็นที่รักและเพื่อให้เกิดแนวทางการป้องกันอย่างจริงจังเพื่อลดอัตราการเสียชีวิตจากการจมน้ำ จึงได้จัดทำโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการเฝ้าระวังป้องกันเด็กจมน้ำ “ตะโกน โยน ยื่น” ประจำปี 2569 เพื่อให้ผู้เข้าร่วมอบรมได้มีความรู้ สามารถช่วยเหลือตนเอง หรือพบเห็นอุบัติเหตุคนจมน้ำแล้วสามารถให้ความช่วยเหลือเบื้องต้นได้อย่างถูกต้อง เหมาะสม ทันท่วงที ซึ่งจะช่วยเหลือผู้เล่นน้ำหรือรอดชีวิตจากจากการจมน้ำได้
วัตถุประสงค์/ตัวชี้วัด
1. เพื่อให้ความรู้และสร้างทักษะให้กับเด็กนักเรียน ครูผู้ดูแลเด็ก พนักงานกู้ชีพ ในการช่วยเหลือตนเองสามารถเอาชีวิตรอดจากการจมน้ำและสามารถช่วยเหลือผู้ที่ประสบภัยจากการจมน้ำได้
2. สามารถช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางน้ำ การช่วยผู้ประสบภัยทางน้ำด้วยการโยนอุปกรณ์ เช่น เชือก ไม้ แกลลอน ฯ
3. การปฐมพยาบาลช่วยเหลือคนจมน้ำ
กลุ่มเป้าหมาย เด็กนักเรียน /ครูผู้ดูแลเด็ก /ครูศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก /และผู้ที่สนใจ
งบประมาณ จากกองทุนหลักประกันสุขภาพเทศบาลตำบลหอคำ
ผลการดำเนินงาน
ผลสัมฤทธิ์ตามวัตถุประสงค์/ตัวชี้วัด
☑ บรรลุตามวัตถุประสงค์
บ
- เด็กและเยาวชนในตำบล
- ครูและครูศูนย์
พัฒนาเด็กเล็กมีทักษะในการ
- อนเด็กนักเรียนในการเอาชีวิต
- - ความรู้
เกี่ยวกับความปลอดภัยทางน้ำ เป็นการให้ความรู้และสอนให้เด็กรู้จัก
- แหล่งน้ำเสี่ยงทั้งในบ้าน รอบบ้าน ละแวกบ้านและในชุมชน
- สภาพแหล่งน้ำ เช่น น้ำลึก น้ำตื้น น้ำวน
- วิธีการลงและขึ้นแหล่งน้ำด้วยความปลอดภัย
- ทักษะความปลอดภัยในกิจกรรมทางน้ำ (การปฏิบัติตามระเบียบการใช้สระน้ำ และกฎ
แห่งความปลอดภัยทั่วไป )
- ความปลอดภัยในการเดินทางทางน้ำ
2. เด็กและเยาวชนในชุมชนรู้จักวิธีการช่วยเหลือและการปฐมพยาบาลเบื้องต้น สามารุช่วยชีวิตผู้ประสบเหตุทางน้าได้อย่างถูกต้อง
-การเอาชีวิตรอดและพื้นฐานการว่ายน้ำ เป็นการสอนให้เด็กมีทักษะ
-การเอาชีวิตรอดในน้ำ โดยการลอยตัวทั้งการลอยตัวแบบนอนคว่ำ การลอยตัวแบบนอนหงาย และการลอยตัวแบบลำตัวตั้ง (การลอยคอ การลอยตัวแบบลูกหมาตกน้ำ )
-การใช้อุปกรณ์ช่วยในการเอาชีวิตรอด เช่น ขวดน้ำพลาสติก รองเท้าแตะฟองน้ำ การเคลื่อนที่ไปจับ
อุปกรณ์ลอยน้ำในน้ำลึก และการเลือกใช้เสื้อชูชีพ
- พื้นฐานการว่ายน้ำ ได้แก่การสร้างความคุ้นเคยกับน้ำ การหายใจในการว่ายน้ำ และการ
เตะเท้าคว่ำสลับกัน
3. ลดการเสียชีวิตของเด็กจากการตกน้ำจมน้ำ - การให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางน้ำ เป็นการสอนให้เด็กรู้จักการร้องขอความช่วยเหลือจาก
ผู้ใหญ่ หรือผู้พบเหตุ - การช่วยผู้ประสบภัยทางน้ำด้วยการโยนอุปกรณ์ เช่น ขวดน้ำดื่มพลาสติก ถงแกลลอน เสื้อชูชีพ
และการช่วยผู้ประสบภัยทางน้ำด้วยการยื่นอุปกรณ์ เช่น ท่อ PVC ไม้ไผ่ กิ่งไม้
- การปฐมพยาบาลเบื้องต้นอย่างถูกวิธีและช่วยฟื้นคืนชีพแก่ผู้ตกน้ำจมน้ำ CPR ก่อนนำส่งโรงพยาบาล
4.เกิดความร่วมมือจากหลายภาคส่วนในการดำเนินงานป้องกันการจมน้ำผู้พบเห็นรู้ช่องทางในการติดต่อสื่อสารในการแจ้งเหตุ - แจ้ง 1669 /หน่วยงาน โรงเรียน
5. เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานด้านการแพทย์ฉุกเฉินเบื้องต้น มีความรู้และทักษะในการช่วยเหลือ คนจมน้ำและปฐมพยาบาลเบื้องต้นอย่างถูกวิธีและมีประสิทธิภาพ
6. แสวงหาความร่วมมือจากจากเครือข่ายในพื้นที่
|